Zapraszamy osoby dorosłe i młodzież od 16 roku życia na profesjonalną diagnozę psychologiczną, której celem jest lepsze zrozumienie trudności i znalezienie skutecznych sposobów wsparcia. Diagnoza rozpoznaje źródła trudności emocjonalnych i poznawczych, określa obszary wymagające wsparcia oraz rekomenduje drogi dotyczące terapii indywidualnej, grupowej lub farmakoterapii. Jest często pierwszym krokiem przed podjęciem psychoterapii.
Obszary diagnostyczne
- ADHD – trudności z koncentracją, impulsywność, nadmierna aktywność, problemy z organizacją i planowaniem
- Spektrum autyzmu (ASD) – trudności w obszarze komunikacji społecznej, specyficzne wzorce zainteresowań, potrzeba rutyny, nadwrażliwość lub niewrażliwość sensoryczna.
- Zaburzeń lękowych – lęk uogólniony, napady paniki, fobie, objawy związane ze stresem i napięciem.
- PTSD i C-PTSD – konsekwencje przeżytych doświadczeń traumatycznych, objawy takie jak natrętne wspomnienia, unikanie, nadmierna czujność, dysregulacja emocji, krytyczny obraz siebie.
- Depresja – obniżony nastrój, utrata energii, brak motywacji, poczucie pustki lub beznadziei.
Dzięki całościowemu, uważnemu spojrzeniu specjalista korzystając ze swojej wiedzy i doświadczenia jest w stanie postawić prawidłową diagnozę.
Przebieg diagnozy psychologicznej
Proces diagnostyczny wymaga zwykle od 1 do 4 spotkań, w zależności od rozpoznawanych trudności. Obejmuje konsultacje, zebranie wywiadu, wypełnienie kwestionariuszy diagnostycznych, analizę zebranych wyników, a następnie omówienie ich z pacjentem.
Diagnoza różnicowa
Czasami podobne objawy występują w różnych zaburzeniach, czasami współwystępują i dlatego w przebiegu spotkań ważna jest diagnoza różnicowa – polega ona na różnicowaniu i odróżnianiu innych możliwych przyczyn występujących trudności, które zgłasza pacjent. Dla przykładu, trudności w koncentracji mogą być objawem ADHD, depresji, przewlekłego stresu czy kryzysu życiowego.
Diagnoza różnicowa przeciwdziała postawieniu błędnej diagnozy, a tym samym zapewnia dobór odpowiednich metod leczenia. Dzięki temu skraca się czas leczenia, a jego koszty są optymalizowane. Różnicowanie daje lepsze rozumienie pacjenta i dzięki temu buduje relację terapeutyczną opartą na poczuciu bycia zrozumianym. Dodatkowo służy profilaktyce i rozpoznawaniu nawrotów zaburzeń i dlatego diagnoza różnicowa stanowi złoty standard wszelkich diagnoz.
Współwystępowanie zaburzeń
Niekiedy zdarza się, iż zaburzenia współwystępują – diagnoza różnicowa nie odpowiada wtedy na pytania „czy to depresja czy ADHD?”, ale pomaga stwierdzić prawdopodobieństwo, „ADHD i depresja występujące jednocześnie”. Pomaga to w lepszym doborze narzędzi i wyborze dalszej drogi leczenia.
Autorka: Agata Gawrych – psycholożka